Türkiye koyduğu çekinceyle anlaşmayı kendisiyle ilgili olarak sadece gelir, kurumlar ve KDV ile sınırlı tuttu. Geçen yıl imzalanan “Vergi konularında karşılıklı idari yardımlaşma anlaşması”nı hayata geçirecek hükümet tasarısının gerekçesinde, “Kişi, sermaye, mal ve hizmetlerin uluslararası dolaşımının gelişimi her ne kadar sayısız fayda getirmiş olsa da vergi kayıp ve kaçağının artması gibi sonuçları da beraberinde getirmiştir” vurgusu yapılarak şöyle denildi: “Gerek bunun gibi olumsuz sonuçların önüne geçilebilmesi, gerekse mükellef haklarını da gözetmek suretiyle her çeşit idari yardımlaşma yönteminin geliştirilmesi amacıyla devletler arası eşgüdüm çabalarına ihtiyaç duyulmuştur. Vergi kayıp ve kaçağı ile mücadele etmek için anlaşmaya taraf ülkeler arasında öngörülen kapsamlı işbirliği yöntemleri arasında bilgi değişimi, eşzamanlı vergi incelemeleri, yurtdışı vergi incelemeleri, tahsilatta yardımlaşma ve tebligat konuları yer almaktadır.”
Kayıp-kaçak
İmza koyan ülkelerin birbirlerinin vergiyle ilgili bilgi taleplerini karşılamasını öngören anlaşma, “Başvuran devletin talebi üzerine, talepte bulunulan devlet 14 (zamanaşımı) ve 15. (öncelik) madde hükümleri saklı kalmak üzere, ilk bahsedilen devletin vergi alacağını kendi
vergi alacağıymış gibi tahsil etmek için girişimlerde bulunacaktır” hükmünü içeriyor.
Zamanaşımı sınırlaması
Anlaşmada, vergi alacaklarının tahsiline ilişkin zamanaşımı sınırlaması şöyle tanımlandı: “Vergi alacağının hangi süreden sonra cebri icraya konu edilemeyeceğine ilişkin hususlar başvuran devletin mevzuatı kapsamında ele alınacaktır. Yardım talebi, bu süreye ilişkin detaylı bilgiler içerecekti. (Hürriyet)
This article is sourced from this page .